یادته بهت گفتم یک روزی همه میرن
توی ریت پر میشه از غم سینت
ی وقتی حال پرت نشون میده قد کینتو
ب خودت روزی صد بار بگو صمیمی نشو باکسی

مثل قناری ها ابد میخوری
یا بستنت کنج قفس بیخودی
به غریبه ها اعتماد میکنی
وقتی از اشناها رکب میخوری

یادته گفتم ک درده بدی
ک تاثیر بگیری از حرفه بقیه
اونا نمیدونن چطوری شب هات گذشتو
چرا صبح ها پا میشی با رنگ پریده

میزنی ب سینه سنگ رفیقت
ته همه اینا در ب دریه
وقتی خوبیت ی نمه زیادی میکنه
میبینی جفتک میندازه جنبه ندیده

کله روز و سرکاری بازم
که پوله سیگارتو فقط در بیاری تا شب
وقتی خالی باشه تو جیبات میبینی
حتی اونی ک تو رو میخواسته هم جا زد

همشنونم مرامتو دیدن
بگو بینم چطوری جواب مرامتو میدن
اصلا خودتو دل گرم نکنی ها
اینا یک روزی همشون میرن

کورس
ادمای خود خواه روحشون سرده
عقده های دل تنو متروکه کرده
از خودم دور میشم تا اروم بگیرم
اخه یادت دنیامو الوده کرده

ورس ۲
درد اونه ک میکنن روزا بساتشو جمع
شب میره خونه میکنه هواسشو پرت
تا بچش نفهمه چقدر اوقاتشه تلخ
عزرائیل براشون همیشه سوقاتشه مرگ

سوقات شما چیه حاجی بوگاتی ویرون
سفره خارجی اخره هفته شماله تهران
اون و خستگیش بی پولی خمارو حیرون
بابا چلاق و ننه افتاده دوماه زندان

مگه پایین شهرو ندیدی از وجدان زدن
اونجا حرف هارو میشه شنید از مشت ها فقط
از خون روی بولیز کثیف های توی شهرش
مثل سگ جون کندن از صبح تا سحر

دیگه چیزی نمونده از دست بده
خوب یکمی خستس دلش
اگه میبینی شب ها تا صبحش زیره بچه مایداره
اونم دلش نمیخواست ک مصرف بشه

منم ب چشم دلم این روزارو میدیدم
اگه پیرو پاتالاتون لای سیاست ا ریدن
اگه جوان ها این روزا بی استفاده میشن
فرق نمیکنه کی راستو میره کی چپ

جامعه گیره ب ته میخ مشکلات
حاجی وسط جکوزی بغل خوشگلا
حکایت داستانه پوله و جغدو چشم غاز
ب جای جاش قفل فکت باز با مشت ماست

اینده یک رازه فقط بالایی میدونه
غم چی بشینی بخوری روزاتو توی خونه
وقتی گذشته میبینی حتی نور مهتابم
مزه میده ک بشینه همیه سیگارا ب جونت

پ یکمی دوری از فکر گذشته خوبه
وقتی فکر بهشون مثل مخدر روحت
میمونه میدونم ته دلت امیدی هست
امروزو قدر بدون مثل هدیه میمونه

آرش لبافNo Maybes

No Maybes

حله

یالا

بی جنبه

خالق عشق

خودخواه

تورو میخوام

دوست دارم

شبی در دوبی

زندگی باحاله

دستا بالا ریمیکس