هواستو بده بمن

داری به کی فکر میکنی

یه آدم عادی شدی

حق دادم بهت بیخودی

تو واسه من نمیری خب

عشقتو میخوام چیکار

مگه من نمیمردم واسه ی تو روزی صدهزاربار

یجوری میرفتی ک من هرروز دنبالت نگردم

یشهرو کور کنم غیرتیم پشتت نگن حرف

بسرم میزنه غیدتو بزنمو مثل بچه هاکنم قهر

حیف روزای آخره ک تو فکرتم

حیف نشد حرفامو بهت بگم

حیف اومدی و شدی همه ی زندگیم

حیف نمیبینمت دیگه عشق من

عادت کردم اشتباه ازما

من تورو باور کردم

یجور نشونت میدادم بهمه

حسادت میکردن

هروز

قفله آینه مشت تو دیوار فحش بتو لعنت ب سیگار

رفت اون

منو ارزون خودشم هرجا ک پسر بود

عاشق جمع بود

نرفتن از پیشت جایی بفهمی تنهایی ی قربته

خدانکنه عادت بشه تنهاییت جرعت هی

فک میکنی دوری و مغزه من رندس با شهرتت

تجربه کردم تورو منو شکستی دادی قدرت هی

فرشاد میرزاییدروغ

دروغ